کلاغ سفید

The End

kalagh-sefid — Sat, 06 Sep 2008 10:31:41 GMT

^{می نوشتم}

^{تا روزی بخوانی}

^{تا روزی بفهمی}

^{حال که چشمانت را بروی تنهایی هایم بستی}

^{قلمم را می شکنم}

^{حرف هایم که برایت مبهم بود}

^{شاید سکوتم گویا باشد!}

Incomparable

kalagh-sefid — Wed, 20 Aug 2008 18:14:19 GMT

^{پرنسس جوان}

^{سرش را در بالشش فرو برد و به این بهانه اشک هایش را پنهان کرد}

^{موبایلش را خاموش کرد و خاطراتش را ورق زد}

^{آنگاه چشمانش را بست و شاهزاده اش را به دار آویخت}

^{و آرام به خواب رفت}

شرجی

kalagh-sefid — Tue, 05 Aug 2008 12:29:18 GMT

^{سکوت تشنه شکستن بود...}

^{و نفس بی تاب بریدن...}

^{من افکارم را به امواج سپردم...}

هوای حوصله ام ابریست...

kalagh-sefid — Tue, 22 Jul 2008 14:16:18 GMT

روز مبادا

kalagh-sefid — Wed, 16 Jul 2008 14:48:32 GMT

^{دست شوم کدام حادثه گاهواره ام را جنباند؟}

^{سایه ی کدام سرنوشت رنگ را از روزهایم زدود؟}

^{کدام فرشته نا م مرا برای هبوط به دنیا فراخواند؟}

^{افکارم را به هم می بافم و از آن طنابی می بافم برای روز های مبادا...}

^{روزهایی که تکرار دیروزند و شبیه فرداها!}

^{وقتی همیشه در چند قدمی آمالات پایی برای رسیدن نداشته باشی...}

^{وقتی حرف ها در لفاف محبت زخم می زنند!}

^{اندک اندک روحت تبخیر می شود}

^{و آرام آرام مرگ را به میهمانی خواهی خواند.}

^{من به تک تک ثانیه ها که ذرات عمرم را چون مورچه بر دوش می کشند و می برندو باز نمی گردند}

^{مشکوکم!}

^{به عدلی که این روزها چون عکس سیاه و سفیدی در لای اوراق زمان خاک می خورد.}

^{به چشمانی که بیدارند و خواب می بینند...}

^{به تمام طلوع ها...}

^{عکس یادگاری که با خدا انداخته ام را جایی غریب پنهان می کنم باشد تا گزندی نیابد از شکی که یقینم را به بازی گرفته این روزها!}

مقتول

kalagh-sefid — Thu, 03 Jul 2008 20:33:18 GMT

^{در اوج می ایستم.}

^{دستم را روی چشمانم می گذارم}

^{و با انگشتانم حصاری می کشم از من تا تو...}

^{تا دنیایی که ساختی برایم و این روزها کم کم دارد ویران می شود ...}

^{نفس هایم به شماره می افتد...}

^{به دنبال پایانی برای آغازم!}

^{در این فراز}

^{آدمک ها چون نقطه های کوچکی که بی هدف منطق هستی را تکرار می کنند در رگ های زمین لول می خورند!}

^{خطوط چهره ات در خاطرم خاکستریست و نگاهت بی رنگ.}

^{خوب آموخته ام نبودن از بودنی که سرتاسر شکستن است زیباتر است!}

^{گام هایم پر از تردید است و دلم تنها...}

^یک

^دو

^سه

یک جرعه عطش!

kalagh-sefid — Mon, 23 Jun 2008 11:51:18 GMT

_{دوباره بی راهه بود تمام راهی که برای رسیدن پیمودم!}

_{این روزها نداشتن داشته هایم تکرار می شوند و این تکرار ها زمان را متوقف می کنند انگار...}

_{می دانم دوباره ساحر روزهای تنهایی مرا افسون خواهد کرد...}

_{تمام راه را پیمودم تا دور شوم از هیاهویی که روزهایم را به زنجیر کشیده بود اما افسوس که اینجا نیز قربانی گذشته و رنجور دیروزم.}

_{دلم چند جرعه گذشت زمان می خواهد...تنها چند جرعه!}

حجم بی حجمی!

kalagh-sefid — Wed, 21 May 2008 16:22:12 GMT

^دلتنگم

^{و خدا آرام آرام اشک هایم را از گونه می زداید}

^{شاید دیگر دست خدا هم برای نشان دادن وسعت دلتنگی هایم کافی نیست...}

^{کاش حماقت هایم را در زیر انبوه تنهایی ها}

^{جایی نزدیک سکوت...}

^{جایی بین نگاه های این آدمک ها که}

^{زبانشان}

^{تنها سرمایه زندگیشان است پنهان می کردم!}

^{اما دوباره شانه های صبوریم بی تاب و دلم تنهاست...}

شاید حق با تو بود...

kalagh-sefid — Sat, 03 May 2008 15:04:18 GMT

^{شاید حق با تو بود و من همیشه تمام حرف هایم را با سیاست های بچه گانه آراسته ام اما تو نیز بفهم که سیاست مدار کیست؟}

^{شاید باید به دنبال حر ف های دیروزت دوباره چمدان های ذهنم را زیر و رو کنم...}

^{و یا شاید...}

^{نه تو آن توی دیروزی و نه من آن من سپید...}

کفش هایم کو؟

kalagh-sefid — Fri, 04 Apr 2008 09:27:18 GMT

^{دوباره تمام امروزم را زیر و رو کردم...}

^{تا شاید یافتم بهانه ای برای ماندن ...}

^{اما نیافتم چیزی جز گذشته ای مجهول!}

^{وقتی بی بهانه ای}

^{وقتی سایه ای در حضور و یادی در غیابی!}

^{وقتی بین رفتن و ماندن تاب می خوری}

^{وقتی مجهولات ذهنت را ویران می کنند...}

^{فرار بهترین راه رسیدن است!}