^{سایه ی کدام سرنوشت رنگ را از روزهایم زدود؟}

 ^{کدام فرشته نا م مرا برای هبوط به دنیا فراخواند؟}

^{افکارم را به هم می بافم و از آن طنابی می بافم برای روز های مبادا...}

^{روزهایی که تکرار دیروزند و شبیه فرداها!}

^{وقتی همیشه در چند قدمی آمالات پایی برای رسیدن نداشته باشی...}

^{وقتی حرف ها در لفاف محبت زخم می زنند!}

^{اندک اندک روحت تبخیر می شود}

^{و آرام آرام مرگ را به میهمانی خواهی خواند.}

^{من به تک تک ثانیه ها که ذرات عمرم را چون مورچه بر دوش می کشند و می برندو باز نمی گردند}

 ^{مشکوکم!}

^{به عدلی که این روزها چون عکس سیاه و سفیدی در لای اوراق زمان خاک می خورد.}

^{به چشمانی که بیدارند و خواب می بینند...}

 ^{به تمام طلوع ها...}

^{عکس یادگاری که با خدا انداخته ام را جایی غریب پنهان می کنم باشد تا گزندی نیابد از شکی که یقینم را به بازی گرفته این روزها!}