^{و خدا آرام آرام اشک هایم را از گونه می زداید}

^{شاید دیگر دست خدا هم برای نشان دادن وسعت دلتنگی هایم کافی نیست...}

^{کاش حماقت هایم را در زیر انبوه تنهایی ها}

^{جایی نزدیک سکوت...}

^{جایی بین نگاه های این آدمک ها که}

 ^{زبانشان}

^{تنها سرمایه زندگیشان است پنهان می کردم!}

^{اما دوباره شانه های صبوریم بی تاب و دلم تنهاست...}