^{آسمان با همه ی پاکی خود رنگ نداشت}

^{زندگی با همه ی وسعت خود کوچک بود}

^{و دلم با همه تنهایی خویش}

^{فکر نیرنگ نداشت!}

^{کاش می دانستی دل من از آغاز}

^{هوس رفتن و راهی شدن و}

^{گشتن و پرواز نداشت!} 

^{سرم را تا گردن در سکوت فرو می برم.}

^{خون در رگ هایم یخ می بندد}

^{پلک چشمانم بی اختیار بسته می شود}

^{نفس هایم به شماره می افتد}

^{حالا درست در چند سانتی متری مرگ قدم می زنم!}

^{دیشب این جا بود...}

^{درست در چند قدمی من.}

^{هرم نفس هایش گونه های یخ بسته ام را گداخت و من به شانه هایش تکیه کردم و خوابی سخت چشمانم را ربود.مست بودم انگار...مست مست!}  

^{چشمانم را که گشودم مهتاب رفته بود و خدا رفته بود و مستی جای خود را به هوشیاری های دیوانه وارم داده بود و من بودم و تنهایی هایم...}

^{آری خدا رفت و تنها چیزی که برایم گذاشت ردپایش بود که روی سفیدی برف همچو نگاه تو مرا به سکوت وا می داشت...} 

^{تمام خاطراتم را در یک چمدان می گذارم}

^{و تمام داشته هایم راجایی  به امانت می نهم!}

^{تمام دیروزم را قربانی فردا هایم می کنم}

^ولی......

^{ولی با نداشته هایم چه کنم؟}

^{و با تو که این گونه سکوتت را به رخ فریاد هایم می کشی!}

^{باید بروم...}

^{و تشنه ام.... مثل همه ی ماهی ها!}

^{و باز هم مسافرم...}

^{باید بروم...}

^{شاید سفر تسکینی برای ذهن تب دارم باشد!}

^{ساده دل می بندیم و ساده تر دل می شکنیم!}

^{گفتی اگر بهانه ای برای ماندن در این دنیا نداری لحظه ای درنگ مکن!}

^{ناگهان دستانم از تو خالی شد...وتو پنهان شدی...و من سالهاست بدنبال رد پایت تمام خطوط سیاه را می جویم...}

^{اما گاه آغاز ها و پایان هایم یکی می شود!می دانم که می دانی من از این منطق پرگار گونه خسته ام....چرخیدن و چرخیدن و نرسیدن.}

^{پای دلم لنگ شده و افکارم حول محوری بیهوده می چرخد...گیجم!درست مثل کودک بازیگوشی که ۱۸ سال تمام تاب بازی می کرده...}