^{در آستانه در ایستاده بودی و شوق رفتن از نگاهت لبریز!} 

 ^{هنوز مردمک چشمانت را بیاد دارم که چه بی هدف خطوط چهره ام را زیر و رو می کرد!و طنین صدایت که گفتی باز خواهم گشت ......خیلی زود....}

 ^{و من دوباره جادو  شدم...                                                                                                                         و تو دوباره از کنار سادگی هایم  ساده گذشتی ....                                                                                                            راستی برای رسیدن خیلی زود خیلی دیر نیست؟}                                                    

^{همیشه بین من و آرزوهایم فاصله بوده! ومن به این فاصله ها عادت کردم.......}                                                                             

^{اگر تنهاترين تنها شوم باز خدا هست}

^{نمی خواهم خدایم بیكران باشد
نمی خواهم عظیم و قادر و رحمان
نمی خواهم كه باشد این چنین آخر
خدا را لمس باید كرد.
 
نگو كفر است
خدا را می توان در باوری جا داد
كه در احساس و ایمان غوطه ور باشد
خدا را می توان بوئید
و این احساس شیرینی است
 
نگو كفر است
كه كفر این است
كه ما از بیكران مهربانیها
برای خود
خدایی لامكان و بی نشان سازیم
خدا را در زمین و آسمان جستن
ندارد سودی ای آدم
تو باید عاشقش باشی
و باید گوش بسپاری
به بانگ هستی و عالم
كه در هر خانه ای آخر خدائی هست
 
نگو كفر است
اگر من كافرم، باشد
نمی خواهم  خدایا زاهدی چون دیگران باشم
نمی خواهم خدایم را
به قدیسی بدل سازم
كه ترسی باشد از او در دل و جانم
 
نگو كفر است
كه سوگند یاد كردم من
به خاك و آب و آتش بارها ای دوست
خدا زیباترین معشوق انسانهاست
خدا را نیست همزادی
كه او یكتاترین
عاشق ترین
معبود انسانهاست}